پرنده هایی که روی شاخه نشستند ،

هرگز ترس از شکستن شاخه ندارند...

زیرا اعتماد آنها به شاخه ها نیست 

 به بال هایشان است...

 

 

از نوشته های قدیمی خودم:

یادم هست وقتی  در کودکی می خواستم

دوچرخه سواری یاد بگیرم ، اول ها که برای حفظ تعادل  ، 

چرخ های کمکی نصب می کردیم ،

بعد ها پدرم پشت زین چرخ را می گرفت ،

یک کم که رکاب میزدم و راه می افتاد ،

بدون اینکه متوجه بشم زین رو رها می کرد تا بلاخره یاد گرفتم...

انسان هر چه بزرگ تر می شود می فهمد

که خدا کم کم داره

پشت زین چرخ زندگی رو رها میکنه....




تاريخ : شنبه 29 اسفند 1394 ا 19:53 نويسنده : asmai76 ا ارسال نظر(0)
.: Weblog Themes By violetSkin :.