یه موقع هایی هم هست...که باید بشینی خوب فکر کنی..


به این که کیا اومدن تو زندگیت و به چه قیمتی اومدن !


به این که یه سِری آدما می یان،که فقط تو لحظه قشنگن


وقتی باهاشون پیش می ری تازه می فهمی دنیاتون با هم متفاوتِ


گره ی کار میدونی کجاست؟ 


میدونی چرا اینطوری میشه؟


از اونجاست که:


تکلیفت با خودت که هیچ !!نمیدونی با خودت چند چندی


هرکی به نوع خودش زندگی میکنه و زیباس ...هرکی به نوع خودش محترم.. 


اما همه برایِ هم ساخته نشدن که ، شدن !!؟؟


از اول هیچکی زشت نیست همه اول یه رابطه زیبا به نظر میان


این دستِ تو که بفهمی کی واقعا زیباس...

کی فقط حرف زیبایی هارو میزنه...


این خودمونیم که انتخاب می کنیم!

بعضی ها ذاتشون آرامش ِ فکر کردن بهشون آرومت میکنه ،

حتی از دور..

حتی نگاه کردنشون آرامش ِ.


فکر بکنی می بینی بعضی آدما میان و میرن


اصلا اومدن که بــِرن


امــــا 


بعضی ها هم هستن که بوی موندگاری میدن 


که این مسیرو باهات تا تهِ تهِ ِتهش میان


اینا بوی ِ ناب آدمیت میدن 


اگه از همون اول فکر کنیم ،بدونیم کجای کاریم 


هر کسی واسه چی اومده ؛ کجای زندگیمونه ،که هدفش چیه، 


مسافر ِیا که موندگار ...


اینطوری 


نه از رفتنِ کسی خرده میگریم


نه از رفتارِ کسی آزرده خاطر....