حکایت دل
ای منی دوستین دلبر ماها
شب یهته گارنت بی سر ساما
هورانی آپان شودن دنزانا
کی منی دلا شودی گمانا
وشین ای زمین داری ابرانا
شر و هندانه بی گم و شادا
می دلی بی وس بی کس و کاره
نداری گم حوار بی پر باله
می دلی داستان مثله چاکرنت
سلینی حالا هنچو ماهلنت
چاکر و ماهل تگرت دوچنت
ماهلی جانا لاگر و لوچنت
سینگی هشگنت دستانی سوچنت
هزمت کرته په کل بلوچن
هنو که چاکر کپته و پیرنت که
آیی دستا گیت که آ شیرنت
هر دم کشا شکر الها
نعمتی داته می دلی وارا
ایی حکمتیه گمانا داته
که بیا هر وقت په آیی یاتا
برای ترجمه به ادامه مطلب بروید
ترجمه
ای دلبر دوست داشتنی من که همچون ماه می مانی
شب آمده و هوش و حواسم از بین رفته
آب باران گرد و خاک را می شوید
ولی چه کسی است که غمهای دل مرا بشوید
خوشا بحال زمین که ابرهای بارانزا را دارد
که گرد و خاکش را بشوید
خوشا بحال زمین که خوشحال و خندان و بدون غم است
وای بر دل بیچاره من که کس و کاری ندارد
نه غمخواری و نه پر بالی دارد
داستان دل من همچون داستان چاکر است
و احوال بد دل من همچون احوال بد ماهل است
چاکر و ماهل همیشه در حال حصیر بافتن هستند
بدن ماهل لاغر اندام و از کار افتاده است
کمرش از کار زیاد خشک شده
و دستانش هم در حال سوزش هستند
چون به فرهنگ بلوچستان و صنایع دستی
آن خدمت زیادی کرده اند
الان که چاکر پیر شده و از کار افتاده است
چه کسی دستش را می گیرت حقا آن همچون
مردی شیر می باشد